.png)
Antykruchość Twojego Obiektu: dlaczego w 2026 roku o tym rozmawiam
17–18 listopada 2026, Warszawa. Zapraszam na VII Kongres Obiektów — wydarzenie, które co roku organizuję po to, żeby zebrać w jednym miejscu ludzi, którym powierzono polską nieruchomość komercyjną, i zadać im pytanie, na które branża wolała dotąd odpowiadać ogólnikami: czy Twój obiekt wychodzi ze wstrząsu silniejszy, czy tylko go przetrwał?
REKLAMA
Punkt wyjścia: pięć lat kursu antykruchości, który dostaliśmy za darmo
Nie planowałem tego tematu z kalendarza trendów. Wybrałem go, bo patrząc na ostatnią pięciolatkę — COVID, inflację, opłatę mocową, ESG, ETS, pracę hybrydową, AI — widzę, że polska branża nieruchomości komercyjnej dostała kurs antykruchości za darmo, bez pytania o zgodę i bez przerwy na wdrożenie wniosków z poprzedniej lekcji. Każdy z tych wstrząsów testował nasze portfele, zespoły i procesy w sposób, jakiego nie dałoby się zasymulować na żadnym szkoleniu.
VII edycję otworzę właśnie od tego pytania: które polskie portfele realnie wzmocniły się na tych zakłóceniach, a które nauczyły się tylko sprawnie raportować, że „wszystko pod kontrolą”? To nie jest pytanie retoryczne. Podejrzewam, że każdy z Was zna odpowiedź dotyczącą własnego portfela — nawet jeśli nigdy nie powiedział jej głośno na sali konferencyjnej.
Czym dla mnie jest antykruchość obiektu — i czym nie jest
Nie używam tego słowa jako synonimu odporności czy rezyliencji, którą branża sprzedaje sobie nawzajem od trzech lat. Różnica jest dla mnie fundamentalna. Obiekt odporny przetrwa wstrząs bez szkody — wraca do punktu wyjścia. Obiekt antykruchy wychodzi z niego silniejszy, niż był przed nim. Zakłócenie staje się dla niego źródłem poprawy, a nie tylko testem wytrzymałości.
Nie chodzi mi o to, by śnić o świecie bez wstrząsów, stresu i chaosu — ani o budowanie obiektów idealnie nierealnych, oderwanych od zmieniającego się otoczenia. Chodzi o to, by obiekty — fizycznie, organizacyjnie i kontraktowo — systemowo ulegały poprawie dzięki zakłóceniom, oraz by przełamywać bariery, które naturalnie ograniczają budynek przed zmianą: sztywne umowy najmu, przestarzałe systemy BMS, procedury zaprojektowane pod świat, który już nie istnieje.
W praktyce zarządczej rozkładam tę antykruchość na cztery poziomy jednocześnie, bo tyle ról styka się z każdym portfelem komercyjnym: właściciela, który mierzy się z presją yieldu i NOI; zarządcy, który odpowiada za erozję SLA; najemcy, zmuszonego bronić XLA przy każdej renegocjacji; i dyrektora CRE, który musi zszyć te trzy perspektywy w jeden model finansowania. Każdy z nich ma własną definicję „odpornego obiektu” i własną listę czynników, które go wzmacniają lub osłabiają — technologia, kompetencje zespołu, regulacja, dywersyfikacja portfela, struktura kontraktowa z jednej strony; ekspozycja energetyczna, dług technologiczny, utrata talentów, koszt finansowania i zmienność najemcy z drugiej.
Antykruchość nie jest dla mnie wyłącznie kategorią finansową ani wyłącznie techniczną. Jest kompetencją integrującą — bo technologia w budynku starzeje się dziś szybciej niż sam budynek (sterownik przeżyje piętnaście lat, warstwa IT pięć, aplikacja półtora roku), a decyzje o wszystkich trzech zapadają często w tym samym kwartale, w tym samym obiekcie. Zarządzanie obiektem przestało być zarządzaniem systemami po kolei. Stało się zarządzaniem tempem zmiany.
Dlaczego organizuję ten Kongres
Nie robię Kongresu po to, żeby postawić na scenie ludzi, którzy opowiedzą o trendach. Robię go po to, żeby spróbować ująć antykruchość w ramy, które da się wziąć do pracy od poniedziałku — dla pojedynczego menedżera, dla całej organizacji i dla branży jako takiej.
Każda edycja realizuje dla mnie trzy cele jednocześnie.
- Transfer wiedzy — nie w formie ogólnych trendów, lecz konkretnych narzędzi, benchmarków i modeli, które uczestnik może wdrożyć natychmiast po powrocie do biura.
- Budowanie relacji — między zamawiającymi a dostawcami, właścicielami a zarządcami, praktykami z różnych sektorów mierzącymi się z tymi samymi wyzwaniami z zupełnie różnych pozycji. Z doświadczenia wiem, że jedna rozmowa na Kongresie potrafi rozwiązać problem, który dręczył organizację od miesięcy — i że te rozmowy równie często rodzą się przy kawie, co przy mikrofonie.
- Kształtowanie standardów — przez wspólne nazywanie tego, co w branży działa, co wymaga zmiany i co jest nieuniknione. Chcę, żeby polska branża CRE rozmawiała o sobie poważnie, na poziomie nieustępującym najlepszym forom europejskim.
Innymi słowy: ten Kongres nie kończy się dla mnie wraz z ostatnim wystąpieniem drugiego dnia. Traktuję go jako próbę dania branży i poszczególnym grupom zawodowym systemowych podstaw, żeby — osobiście i organizacyjnie — przygotować się na kolejną serię wstrząsów, zanim ta nadejdzie. Chodzi mi o to, żeby uczestnicy wyszli z dwóch dni nie tylko z notatkami, ale z modelem myślenia, który pozwoli im działać zwinnie w perspektywie wieloletniej — niezależnie od tego, jaki będzie następny wstrząs.
Dla kogo robię ten Kongres
Buduję go jako jedyne w Polsce forum, które co roku gromadzi w jednym miejscu całe środowisko odpowiedzialne za nieruchomość komercyjną — nie jako obserwatorów, lecz jako decydentów. Zapraszam specjalistów z obszarów Corporate Real Estate, Facility Management, Property Management i Asset Management, a także Energy Managerów, Workplace Managerów oraz osoby zarządzające obiektami logistycznymi, biurowymi i całymi portfelami nieruchomości — asset i property managerów, dyrektorów technicznych i inżynierów, działy administracji i zakupów, właścicieli biurowców, centrów handlowych, magazynów i obiektów produkcyjnych, administratorów obiektów publicznych i specjalistycznych, a także dostawców usług i technologii dla obiektów oraz deweloperów i inwestorów.
Formułę opieram na połączeniu klasycznego forum merytorycznego — wykładów, paneli, case studies — z intensywną strefą networkingową, wystawienniczą i konsultacyjną. Nie buduję sceny dla prelegentów. Buduję społeczność dla branży.
Dzień pierwszy: portfel, technologia, energia
Gdzie i na jakich warunkach
Spotykamy się 17–18 listopada 2026 w Hotelu Arche Krakowska w Warszawie — czterogwiazdkowym obiekcie w biznesowej dzielnicy stolicy, 4 km od lotniska. Przewiduję 350 gości, udział stacjonarny, stacjonarny z integracją wieczorną lub online, z cenami rosnącymi w kolejnych pulach sprzedaży — więc im wcześniej zdecydujecie, tym taniej.
Zamiast zakończenia
Kiedy otwieram ten Kongres pytaniem, które portfele wzmocniły się na wstrząsach ostatnich pięciu lat, a które tylko nauczyły się sprawnie o tym raportować — nie znam jeszcze odpowiedzi. Poznam ją dopiero wtedy, kiedy usiądziecie przy stołach w Arche Krakowska, kiedy Paweł Toński dociśnie na scenie cztery różne perspektywy jednego portfela, kiedy przy stoliku Round Tables ktoś w końcu powie głośno to, o czym dotąd mówiło się tylko w kuluarach. Dlatego nie zamykam tego tekstu tezą — zamykam go tym samym pytaniem, od którego zacznę 17 listopada, i które powtórzę 18 listopada przy pożegnaniu, już z odpowiedzią złożoną ze wszystkiego, co usłyszymy przez te dwa dni:
A Ty? Czy dasz się skruszyć — czy dasz się wzmocnić?
Do zobaczenia w Warszawie.
No items found.
Opublikowano:
01.10.2026
.avif)
Krzysztof Kogut
Dodaj do ulubionych:
Polecane artykuły
No items found.
.avif)
.avif)
.avif)
Najnowsze wydanie!
%201%20(1).svg){kind=icon}
Komentarz