Ewa Bodio-Ziółkowska
Ewa Bodio-Ziółkowska
Ewa Bodio-Ziółkowska
Ewa Bodio-Ziółkowska
Ewa Bodio-Ziółkowska
Uzależniliśmy zarządzanie nowoczesnymi budynkami od sztucznej inteligencji, analityki i aplikacji. Ekosystemy PropTech i systemy BMS myślą i decydują za nas, dając złudne poczucie pełnej kontroli nad rzeczywistością. Problem pojawia się, gdy ten cyfrowy doradca nagle zamilknie. Ewa Bodio-Ziółkowska analizuje mroczną stronę cyfryzacji – zjawisko „wyuczonej bezradności technologicznej”. W swoim tekście udowadnia, że prawdziwa odporność obiektów (building resilience) to już nie tylko posiadanie zapasowego agregatu prądotwórczego. To zdolność pracownika do podjęcia krytycznej decyzji na papierze, gdy zgasną wszystkie ekrany.
Uzależniliśmy zarządzanie nowoczesnymi budynkami od sztucznej inteligencji, analityki i aplikacji. Ekosystemy PropTech i systemy BMS myślą i decydują za nas, dając złudne poczucie pełnej kontroli nad rzeczywistością. Problem pojawia się, gdy ten cyfrowy doradca nagle zamilknie. Ewa Bodio-Ziółkowska analizuje mroczną stronę cyfryzacji – zjawisko „wyuczonej bezradności technologicznej”. W swoim tekście udowadnia, że prawdziwa odporność obiektów (building resilience) to już nie tylko posiadanie zapasowego agregatu prądotwórczego. To zdolność pracownika do podjęcia krytycznej decyzji na papierze, gdy zgasną wszystkie ekrany.
Uzależniliśmy zarządzanie nowoczesnymi budynkami od sztucznej inteligencji, analityki i aplikacji. Ekosystemy PropTech i systemy BMS myślą i decydują za nas, dając złudne poczucie pełnej kontroli nad rzeczywistością. Problem pojawia się, gdy ten cyfrowy doradca nagle zamilknie. Ewa Bodio-Ziółkowska analizuje mroczną stronę cyfryzacji – zjawisko „wyuczonej bezradności technologicznej”. W swoim tekście udowadnia, że prawdziwa odporność obiektów (building resilience) to już nie tylko posiadanie zapasowego agregatu prądotwórczego. To zdolność pracownika do podjęcia krytycznej decyzji na papierze, gdy zgasną wszystkie ekrany.
Uzależniliśmy zarządzanie nowoczesnymi budynkami od sztucznej inteligencji, analityki i aplikacji. Ekosystemy PropTech i systemy BMS myślą i decydują za nas, dając złudne poczucie pełnej kontroli nad rzeczywistością. Problem pojawia się, gdy ten cyfrowy doradca nagle zamilknie. Ewa Bodio-Ziółkowska analizuje mroczną stronę cyfryzacji – zjawisko „wyuczonej bezradności technologicznej”. W swoim tekście udowadnia, że prawdziwa odporność obiektów (building resilience) to już nie tylko posiadanie zapasowego agregatu prądotwórczego. To zdolność pracownika do podjęcia krytycznej decyzji na papierze, gdy zgasną wszystkie ekrany.
Uzależniliśmy zarządzanie nowoczesnymi budynkami od sztucznej inteligencji, analityki i aplikacji. Ekosystemy PropTech i systemy BMS myślą i decydują za nas, dając złudne poczucie pełnej kontroli nad rzeczywistością. Problem pojawia się, gdy ten cyfrowy doradca nagle zamilknie. Ewa Bodio-Ziółkowska analizuje mroczną stronę cyfryzacji – zjawisko „wyuczonej bezradności technologicznej”. W swoim tekście udowadnia, że prawdziwa odporność obiektów (building resilience) to już nie tylko posiadanie zapasowego agregatu prądotwórczego. To zdolność pracownika do podjęcia krytycznej decyzji na papierze, gdy zgasną wszystkie ekrany.
„Przenosząc odpowiedzialność za codzienne, operacyjne decyzje na algorytmy, nieświadomie oddelegowaliśmy na nie nasze fundamentalne poczucie sprawczości. Kiedy system działa, czujemy się wszechpotężni. Kiedy milknie – natychmiast tracimy grunt pod nogami”
„Przenosząc odpowiedzialność za codzienne, operacyjne decyzje na algorytmy, nieświadomie oddelegowaliśmy na nie nasze fundamentalne poczucie sprawczości. Kiedy system działa, czujemy się wszechpotężni. Kiedy milknie – natychmiast tracimy grunt pod nogami”
„Przenosząc odpowiedzialność za codzienne, operacyjne decyzje na algorytmy, nieświadomie oddelegowaliśmy na nie nasze fundamentalne poczucie sprawczości. Kiedy system działa, czujemy się wszechpotężni. Kiedy milknie – natychmiast tracimy grunt pod nogami”
„Przenosząc odpowiedzialność za codzienne, operacyjne decyzje na algorytmy, nieświadomie oddelegowaliśmy na nie nasze fundamentalne poczucie sprawczości. Kiedy system działa, czujemy się wszechpotężni. Kiedy milknie – natychmiast tracimy grunt pod nogami”
„Przenosząc odpowiedzialność za codzienne, operacyjne decyzje na algorytmy, nieświadomie oddelegowaliśmy na nie nasze fundamentalne poczucie sprawczości. Kiedy system działa, czujemy się wszechpotężni. Kiedy milknie – natychmiast tracimy grunt pod nogami”
„Przenosząc odpowiedzialność za codzienne, operacyjne decyzje na algorytmy, nieświadomie oddelegowaliśmy na nie nasze fundamentalne poczucie sprawczości. Kiedy system działa, czujemy się wszechpotężni. Kiedy milknie – natychmiast tracimy grunt pod nogami”
„Przenosząc odpowiedzialność za codzienne, operacyjne decyzje na algorytmy, nieświadomie oddelegowaliśmy na nie nasze fundamentalne poczucie sprawczości. Kiedy system działa, czujemy się wszechpotężni. Kiedy milknie – natychmiast tracimy grunt pod nogami”
Dlaczego jedne zespoły w sytuacji awarii infrastruktury płynnie przechodzą na zarządzanie analogowe, a inne wpadają w decyzyjny paraliż? Kluczem nie jest biegłość techniczna, lecz kultura pracy. Badania z zakresu psychologii biznesu dowodzą, że w zespołach, w których panuje tzw. bezpieczeństwo psychologiczne (przyzwolenie na popełnienie błędu i podejmowanie ryzyka w warunkach kryzysowych), skuteczność reagowania w czasie awarii technologicznej jest nawet o 80% wyższa niż w grupach, które na co dzień sparaliżowane są strachem przed konsekwencjami złej decyzji.
Spis treści
%201%20(1).svg){kind=icon}
