Z raportu „The State of Cloud Native Security 2026” wynika, że aż 97% firm doświadczyło w ostatnim roku co najmniej jednego incydentu bezpieczeństwa w środowiskach chmurowych. To opracowanie ukazuje obraz sektora, w którym tempo innowacji technicznych wyprzedza procedury ochrony. Sytuacja ta ma bezpośredni wpływ na dynamikę rynkową: 74% badanych przedsiębiorstw przyznaje, że opóźnia wdrażanie aplikacji z obawy przed zagrożeniami.

W sytuacji, gdy wdrażanie aplikacji bezpośrednio przekłada się na rozwój biznesu, bezpieczeństwo nie może być już traktowane wyłącznie jako wyzwanie techniczne. Coraz częściej staje się jednym z kluczowych priorytetów operacyjnych, biznesowych i regulacyjnych. Tymczasem zaledwie 39% firm deklaruje, że posiada dobrze zdefiniowaną i dojrzałą strategię bezpieczeństwa dla środowisk rozwijanych w chmurze (cloud-native). – komentuje Wojciech Furmankiewicz, dyrektor Red Hat ds. technologii i rozwiązań w regionie Europy Środkowo-Wschodniej. 

Źródła zagrożeń: Błędy konfiguracji nad cyberatakami

Analiza Red Hat wskazuje na istotne przesunięcie w hierarchii ryzyk. Choć uwaga opinii publicznej często skupia się na hakerach, dane pokazują inne źródła problemów. 79% respondentów jako przyczynę incydentów wskazało błędną konfigurację środowisk cloud-native, a 74% wykrycie znanej podatności w działających systemach. Niemal 70% firm zmaga się także z brakiem dostosowania do wymogów regulacyjnych. Dla porównania, ataki typu ransomware jako źródło kłopotów zgłosiło jedynie 47% badanych.

Skutki tych naruszeń wykraczają poza sferę IT, uderzając w efektywność całych organizacji. Prawie co drugie zdarzenie (50%) wymusiło przeznaczenie dodatkowych zasobów na analizę problemów, 44% spowodowało opóźnienia w wydaniach oprogramowania, a 43% skutkowało spadkiem produktywności zespołów deweloperskich. Dla 37% podmiotów konsekwencją było niedotrzymanie terminów projektowych. Zaledwie 8% badanych uznało, że przypadki naruszeń bezpieczeństwa nie miały znaczącego wpływu na ich działalność.

Rozdźwięk między deklaracjami a praktyką

Badanie ujawnia luki w rzeczywistej dojrzałości zabezpieczeń. Choć 56% respondentów postrzega swoje podejście jako proaktywne, to tylko 39% dysponuje sformalizowaną strategią. Co więcej, 22% organizacji w ogóle nie opracowało jeszcze planu ochrony dla środowisk chmurowych.

Nierównomierne jest także wdrażanie konkretnych narzędzi:

• 74% podmiotów korzysta z mechanizmów zarządzania tożsamością i dostępem (IAM).

• Zaledwie 49% stosuje rozwiązania do weryfikacji obrazów kontenerowych w łańcuchu dostaw.

Sztuczna inteligencja jako nowy wektor ryzyka

Wdrożenie generatywnej sztucznej inteligencji (GenAI) pogłębia złożoność procesów zarządzania ryzykiem. 96% badanych wyraża obawy o wykorzystanie tych mechanizmów w środowiskach chmurowych. Największe lęki budzi ryzyko wycieku danych, wykorzystywanie nieautoryzowanych narzędzi AI oraz zwiększenie powierzchni ataku poprzez integrację zewnętrznych usług AI.

Mimo tych obaw, 59% badanych firm nie posiada udokumentowanej polityki ani procesów zarządzania sztuczną inteligencją. Brak regulacji wewnętrznych prowadzi do powstawania nowych luk bezpieczeństwa w ekosystemach IT.

Automatyzacja i bezpieczeństwo wbudowane (CI/CD)

W odpowiedzi na rosnące wyzwania, rynek zmierza w stronę modelu „security-by-design”. Ponad 60% organizacji planuje inwestycje w automatyzację zabezpieczeń w ramach procesów ciągłej integracji i wdrażania (CI/CD). Ponad połowa firm (56%) chce wzmocnić ochronę łańcucha dostaw oprogramowania, a 54% zamierza rozwijać monitoring aplikacji w środowisku produkcyjnym.

Transformacja zakłada odejście od bezpieczeństwa jako osobnego etapu kontroli na rzecz pełnej integracji z platformą i procesami deweloperskimi. Poziom tej spójności będzie w najbliższych latach decydować o zdolności przedsiębiorstw do sprawnego wdrażania nowych usług cyfrowych.

O badaniu i metodologii

Raport „State of Cloud Native Security 2026” opracowano na podstawie 600 ankiet wypełnionych przez specjalistów IT w okresie od 25 sierpnia do 23 września 2025 roku. Respondentami byli decydenci z firm zatrudniających co najmniej 100 pracowników, odpowiedzialni za infrastrukturę chmurową i rozwój oprogramowania.