




Apartamentowiec Plac Politechniki 4 – WXCA domyka historyczny narożnik Warszawy
Kameralna realizacja u zbiegu ulic Nowowiejskiej i Śniadeckich oferuje 9 apartamentów w strukturze opartej na adaptacji istniejącej konstrukcji
Warszawa zyskała nową realizację architektoniczną, która domyka północno-wschodni narożnik Placu Politechniki. Projekt kameralnego apartamentowca autorstwa pracowni WXCA stanowi przykład odpowiedzialnej transformacji istniejącej struktury budowlanej w samym sercu historycznej Osi Stanisławowskiej.
Budynek zlokalizowany u zbiegu ulic Nowowiejskiej i Śniadeckich stanowi współczesną interpretację warszawskiej kamienicy. Architekci z pracowni WXCA skupili się na zachowaniu skali, rytmu i proporcji sąsiedniej zabudowy, wprowadzając jednocześnie nowoczesny język form. Realizacja powstała w procesie adaptacyjnym – projekt oparto na bazie istniejącej wcześniej konstrukcji, której nadano nową jakość funkcjonalną i estetyczną.
Budynek domyka północno-wschodni narożnik Placu Politechniki – miejsca o szczególnym znaczeniu urbanistycznym, będącego częścią historycznej Osi Stanisławowskiej.
Architektura i parametry inwestycji
Plac Politechniki 4 to budynek o wysokim stopniu kameralności. Program funkcjonalny obiektu obejmuje zaledwie dziewięć apartamentów, przy czym każdy z nich zajmuje całą kondygnację mieszkalną. W parterze budynku przewidziano lokal usługowy, co ma na celu ożywienie przestrzeni publicznej i podtrzymanie tradycji śródmiejskich ulic z aktywnymi witrynami.
Warstwa wizualna elewacji opiera się na jasnej, mineralnej palecie barw. Zastosowano ciepły tynk oraz aluminiową stolarkę okienną w odcieniu szampańskim. Całość kompozycji dopełnia precyzyjnie opracowany detal, który podkreśla ponadczasowy charakter obiektu w dialogu z historycznym otoczeniem Placu Politechniki.

Nowoczesny budynek mieszkalny o białej elewacji, z geometrycznymi uskokami i wyraźnymi liniami. Inwestycja Plac Politechniki 4 wyróżnia się precyzyjnie opracowanym detalem, harmonijnie wpisując się w otoczenie.
Naszym celem było stworzenie współczesnego budynku, który w naturalny sposób dopełnia historyczną strukturę Placu Politechniki, porządkuje ważny fragment Warszawy i pokazuje, że odpowiedzialna praca z istniejącą tkanką może prowadzić do architektury trwałej, eleganckiej i ponadczasowej. Wierzymy, że właśnie takie realizacje budują jakość miasta na pokolenia – powiedział Szczepan Wroński, partner WXCA.
Strategia adaptacji i odpowiedzialność środowiskowa
Kluczowym aspektem inwestycji, na który wskazują autorzy projektu, jest ekologia i racjonalne gospodarowanie zasobami. Wykorzystanie istniejącej konstrukcji nośnej pozwoliło na znaczące ograniczenie odpadów budowlanych oraz redukcję zużycia nowych materiałów. Podejście to wpisuje się w globalny trend adaptacyjnego wykorzystania struktur (adaptive reuse), uznawany za jedną z najbardziej zrównoważonych strategii rozwoju tkanki miejskiej.

Szczepan Wroński, partner WXCA, podkreśla, że celem było stworzenie współczesnego budynku, który w naturalny sposób dopełnia historyczną strukturę Placu Politechniki, budując jakość miasta na pokolenia.
Szukaliśmy sposobu, aby współczesny budynek stał się naturalnym dopełnieniem historycznego Placu Politechniki. WXCA zaproponowała rozwiązanie oparte na dobrych proporcjach, nawiązaniu do rytmu sąsiedniej zabudowy i starannie dopracowanym detalu – dodał Piotr Bujnowicz, wspólnik Paradox Investment.
Zespół projektowy i realizacja
Za koncepcję i realizację projektu odpowiadał interdyscyplinarny zespół WXCA w składzie: Szczepan Wroński, Małgorzata Bonowicz, Angelika Drozd, Piotr Łosek, Jakub Matela, Marta Nawrocka, Izabela Rendzner, Inez Wawszczyk, Jakub Kołomański oraz Michał Kalinowski. Inwestycja Plac Politechniki 4 stanowi kolejny etap w portfolio pracowni, która specjalizuje się w projektowaniu obiektów o silnym kontekście społecznym i historycznym.

Piotr Bujnowicz i Szymon Lenkowski, inwestorzy, na balkonie nowoczesnego budynku. Piotr Bujnowicz podkreśla dążenie do harmonijnego dopełnienia historycznego Placu Politechniki poprzez starannie dopracowany detal.
Projekt dowodzi, że innowacja w architekturze śródmiejskiej nie musi wynikać z agresywnego gestu formalnego, lecz może opierać się na „architekturze kontynuacji” – szacunku do zastanego miejsca przy jednoczesnym spełnieniu wyśrubowanych, współczesnych standardów mieszkaniowych.
Galeria zdjęć
Najnowsze wydanie!









Komentarz