Rok 2026 zapowiada się jako moment zwrotny dla morskiej energetyki wiatrowej w Polsce, ugruntowując jej pozycję jako kluczowego elementu krajowego miksu energetycznego. Sektor wchodzi w etap ścisłej integracji z systemem elektroenergetycznym oraz łańcuchami dostaw, a skala planowanych nakładów – szacowana nawet na 500 mld zł do 2040 roku – stawia offshore wind w roli głównego napędu transformacji energetycznej i gwaranta bezpieczeństwa surowcowego kraju. Planowane przedsięwzięcia na Bałtyku osiągają bezprecedensową skalę. Wartość projektów realizowanych w pierwszej fazie rozwoju morskiej energetyki wiatrowej (MEW) przekracza 130 mld zł, a w perspektywie kolejnych kilkunastu lat może wzrosnąć do poziomu 400–500 mld zł. Jest to kapitał przewyższający łączne koszty budowy Centralnego Portu Komunikacyjnego oraz elektrowni jądrowej. Rozwój ten stymuluje również budowę krajowego łańcucha dostaw, angażując setki rodzimych przedsiębiorstw.

– Morska energetyka wiatrowa jest już dziś postrzegana jako projekt strategiczny, którego rozwoju Polska nie ma czym zastąpić. Wygaszanie węglowych jednostek wytwórczych, ograniczenia rozwoju energetyki gazowej oraz długi horyzont uruchomienia pierwszej elektrowni jądrowej sprawiają, że offshore pozostaje jedynym źródłem zdolnym dostarczyć duże wolumeny zeroemisyjnej energii w relatywnie krótkim czasie. To nie tylko kwestia klimatu, ale przede wszystkim bezpieczeństwa energetycznego i stabilności gospodarki. – mówi Janusz Gajowiecki, prezes Polskiego Stowarzyszenia Energetyki Wiatrowej (PSEW).

Branża zwraca jednak uwagę na konieczność stabilności otoczenia regulacyjnego. Opracowany przez resort energii projekt Krajowego Planu w dziedzinie Energii i Klimatu (KPEiK) zakłada redukcję potencjału wiatrowego bez przedstawienia szczegółowych analiz. W scenariuszu WEM (mało ambitnym) lądowa energetyka wiatrowa ograniczona została do 20,4 GW (wobec 34,5 GW w poprzedniej wersji), natomiast cele dla offshore zmniejszono z 18 GW do 11,8 GW. Redukcja ta następuje mimo faktu, że ostatnie aukcje potwierdziły konkurencyjność cenową tych technologii. Choć dokument ma charakter planistyczno-scenariuszowy i nie anuluje trwających projektów ani przyszłych aukcji (zaplanowanych na lata 2027, 2029 i 2031), wysyła niepokojący sygnał do rynku.

- Jest to administracyjne hamowanie technologii, którą rynek i regulator jednoznacznie uznają za najtańsze źródło nowych mocy w systemie. Konsekwencje przyjętych założeń oznaczają silne szoki cenowe, których koszty poniosą odbiorcy energii, przemysł energochłonny oraz cała gospodarka - mówi Janusz Gajowiecki, prezes Polskiego Stowarzyszenia Energetyki Wiatrowej (PSEW).

Pierwsze przepływy energii z bałtyckich farm przewidziane są już na 2026 rok. Obecny portfel projektów morskiej energetyki wiatrowej wykracza poza wskaźniki z projektu KPEiK, obejmując 5,9 GW z pierwszej fazy, około 3,4 GW z aukcji z 2025 roku oraz kolejne obszary przygotowywane pod przyszłe postępowania. Rządowy harmonogram przewiduje aukcje na łączną moc 8 GW w latach 2027–2031, co potwierdza, że realne działania inwestycyjne wyprzedzają zachowawcze scenariusze planistyczne. Pomyślne rozstrzygnięcia aukcyjne z 2025 roku dowodzą gotowości sektora do wypełnienia luki generacyjnej, co jest kluczowe dla uniknięcia konieczności zwiększonego importu energii.

– W dłuższym horyzoncie morska energetyka wiatrowa odegra istotną rolę w obniżaniu i stabilizowaniu cen energii. Każdy dodatkowy gigawat mocy zainstalowanej na morzu wypiera z rynku najdroższe źródła, które dziś często wyznaczają cenę krańcową, poprawiając jednocześnie konkurencyjność polskich przedsiębiorstw na rynkach międzynarodowych. - podkreśla Oliwia Mróz-Malik, Menedżer ds. morskiej energetyki wiatrowej, inwestycji i rozwoju w PSEW.

Rozwój morskiej energetyki wiatrowej stanowi istotny impuls dla krajowej gospodarki. Szacuje się, że udział polskich przedsiębiorstw w łańcuchu dostaw może przekroczyć 40%, a trend ten jest rosnący. Wśród kluczowych inwestycji wymienia się fabrykę wież Baltic Towers w Gdańsku, montownię gondoli Vestas, fabrykę wież Windar w Szczecinie (inwestycja rzędu 700 mln zł, generująca 450 miejsc pracy) oraz rozbudowę portów instalacyjnych w Świnoujściu i Gdańsku (ten ostatni o wartości ok. 1,2 mld zł). Powstają również bazy serwisowe w Łebie, Ustce i Władysławowie, co potwierdza przemysłowy wymiar transformacji energetycznej.

– Morska energetyka wiatrowa to dziś jeden z nielicznych projektów, w których ambicje energetyczne Polski bezpośrednio przekładają się na realne inwestycje przemysłowe i szereg korzyści społecznych i gospodarczych dla polskiej gospodarki. Setki miliardów złotych nakładów, dziesiątki miliardów wpływów do finansów publicznych i rosnący udział polskich przedsiębiorstw w łańcuchu dostaw pokazują, że offshore wind nie jest wizją, lecz trwałym fundamentem rozwoju gospodarczego, kompetencyjnego i technologicznego kraju. – dodaje Oliwia Mróz-Malik.

W obliczu dynamicznego rozwoju sektora, wyzwaniem staje się również narastająca dezinformacja dotycząca kosztów, opłacalności czy oddziaływania farm wiatrowych. Aby budować rzetelną wiedzę i zrozumienie społeczne dla tej technologii, Polskie Stowarzyszenie Energetyki Wiatrowej, we współpracy z Fundacją ORLEN, zainicjowało ogólnopolską kampanię edukacyjno-informacyjną.